خیانت را بوسیدو کنار گذاشت

خودخواهی را بوسید و کنار گذاشت

شَک را بوسیدو کنار گذاشت

حتی شراب را بوسیدو برای همیشه کنار گذاشت

مَرا....

مَرا...........

مَرا................ مرا بوسید که برای همیشه نگهم دارد

اما ...........

 اما من او را بوسیدم و کنارش گذاشتم.....

(عجب کاری  کردم)

        نه.......احتمالا میخواهم برای ابد از آدمیت استعفا بدم!!! خدا!!!.....اگه صدامو میشنوی "بس " کن!

چند می خری؟

تو هم که ارزان فروش شده ای

دیگر شکایت به کجاا
ببرم؟

خوب می دانی که این همه نور چشمهایم را میازارد،

پس وقتی دست دراز می کنم تا شمعی نیمه سوخته به میل خود بردارم،

چرا همه منتظرند از هر سویی فوتش کنند؟
چرا باید جایی حضور داشته باشم که دوست ندارم...!
لبخندی بر لبانم باشد که دوست ندارم....!
حرفهایی  که دوست ندارم...!
چهره هایی که قبلها دوست داشتم و اکنون دوست ندارم!

میهمانی هایی که شاید تنها به خاطر من است و این را هم دوست ندارم!
از اینها گذشته چیزهایی که تازه در دوست داشتن و نداشتنش هم شک دارم !

می بینی از من چه ساختی؟....گاها دلم می خواهد همان پسرک دو سه سال پیش باشم قبل از آن که با تو صمیمی باشد.همان که هنوز نشمرده بود بی دردیهایش را.همان که آرزو نکرده بود تگرگ بیرحمانه رحمتت از او دور نشود تا بیم این نرود که صمیمیتمان کمرنگ شود.همان که راحت صبح را شام می کرد و گلایه ای از سرخوشیش نداشت،هیچ،که خوشحال هم بود!چرا همه چیزهایی که داشت ناگاه گرفته شد!
نمی دانم برای رسیدن به  تنهاییه غریبم است که به خلوت پناه می برم یا از خلوتم به تن هایی که شک دارم در دوست داشتنشان!

اگر من یواشکی در گوشت بگویم که دل من ناراحتیه قلبی دارد و گفتن اسرار پشته پرده بدون مدارای حالش  فقط وضعش را وخیمتر می کند، باز هم حاضر می شوی که در شمع کوچکم بدمی؟

اصلا چرا اینگونه؟چرا دعوا؟....ما که حرفهای هم را خوب می فهمیدیم.(آره ...خیلی وقت پیش رو گفتم )حتی همه حرفهایی که گفتنی هم نبود.

یادت رفته یک شب به آسمان خیره نمی شدم و  شبخیر نمی گفتم ،خوابم نمی برد؟یادت رفته سواریهایمان روی ابرها را .تو با اینکه انقدر بزرگ بودی راحت روی ابرها می نشستی بدون اینکه حتی اندکی دردشان بگیرد.پاهای کوچکم توی ابرها فرو میرفت سر می خوردم ، قل می زدم ، تاب می خوردم روی بازوانت .گم می شدم اما گم شدنم هم شیرین بود. راستی الان شیرینی در ذائقه ام معنیه خاصی نمی دهد .گفتم که اگر خواستی باز صمیمی شویم نگویی که نگفتی! ....... گاهی هم که خودت ابر می شدی و دیگر لازم نبود آغوشت را باز کنی که با نگاه کردن به ابر هم می شود آرام شد.

راستی چند روز پیش دلم بهانه مدادرنگیه کوچولوییهام را گرفته بود.آره!همون سه رنگه جادویی .ولی  الان که فک می کنم یادم نمیاد کی ایندفه لج کرد که نتونستم پیداش کنم.تو هیچ مغازه ای!...یادته ؟زرد مخصوصه تو بود.که بابا هر چقدر هم که مهربون بود باز اندکی زرد نمی شد....زرد مخصوصه تو بود!

شک دارم اما می خواهم که ...یعنی دل ....دلم

دلم می خواهد سردی انگشتانم در حرارت دستانت بخار شود،دستهایم را باز هم فشار بده!
دلم می خواهد تمام قلبهایم برای تو بتپد .پنجره قلبت را دوباره باز کن!

چشم هایم برای تو
با آن
تا دورها را
صحراها را
نوازش کن.
دستهایم برای تو
خواستی قلمت می شود
نخواستی
آنقدرها ناسازگار نیست که همراهی را تاب نیاورد.
پاهایم مال تو
برای روز مبادا
که دیگر توان راه رفتن نداشتی
قول می دهم که پا جای تو نگذارد
اگرچه که می دانی زیاد هم خوش قول نیست.
لبخندم برای تو
هدیه ای روی لبانت
می خواهم برای اون عدد بزرگ بزرگمین بار خودم را به کوچه علی چپ بزنم و بپرسم:
م م م ...بالاخره روز تولدت را می گویی؟
ولی فکر می کنم نمی شنوی، چون همرمان صدایی بلند همهمه  می کند :تو هم که ارزان فروش شده ای!
دیگر شکایت به کجا ببرم؟
خدایا همه اینا مال تو..... یک کم آرامش بهم بده! بازم همین

آخه مگه یه نفر چقدر طاقت داره؟؟؟

خدا بس کن........من تسلیم!!! دارم در حضور همه بهت میگم من اشتباه کردم !! هرکی باهات در افتاد ور افتاد!!! حالا تو رو به عزیز ترین کست قسمت میدم که منو ول کن!!! من چه گناهی کردم که باید این همه آزمایش شم؟؟!! مگه ایوبم؟؟!!!

بس کن خدا بس کن!!!

خدااااااااااااااااااااااااااااااااا........دیگه قلمم نمیچرخه که چیزی بنویسم .....من باختم!!!

همین!

ـ که می دانم

               نام تمام آنها را نمی دانم ـ

بر بيد مجنون درود!

که رو به قبله

           در رکوعی هميشگی ست.

هیچ می دانید او برای گنجشکها خرده های نان را پشت پنجره اتاقش می گذارد...

   و هیچ می دانید که او دیگر نیمرو درست نمی کند...

      راستی کسی هم سر زده پیش او نمی آید...

   او را که می شناسید...مشق هایمان...آن سالها...

   کو کب خانم....................

                 تا

                                 سحر را ببینم !

            می آید!

      قطار بی تابانه پیچ می خورد...

                    پلیس  سوت  زد...

از خانه ای بوی پیاز داغ آمد..

              کسی در آغوش دو خط  می خواست 

                          جان دهد!  

               بچه ها هورا کشیدند!

او نگفته بود که یک روز می رود...

همیشه بود مثل روزهای شنبه...مثل انتظار...همیشه بود !

امروز که داشتم نگاهش می کردم آهسته قد کشید...آه کشید ...زرد شد ...اشک ریخت ...مثل همیشه ...

       و بعد غیبش زد!

کوچه ها را گشتم ...دوستی نداشت که سراغش را بگیرم!

ناچار به سقا خانه رفتم ...

...شعله ها او را نمی شناختند !

راستی او را ندیدید!!!!!!!!!

یا نمی خوای بشنوی حرفامو

که چیزی نمیگی؟؟؟

یه چیزی بگو...

دلم پوسید...

آسمان را

ابرها

واي اگر ببارد...

دوست دارم !!!!

من سارا رو نصیحت کنم؟؟؟!! یکی باید منو نصیحت کنه!!! تازه سارا خون منو بخوره سیر نمیشه!!! اون وقت نصیحت منو میگیره؟؟!!! من اگه بگم ماست سفیده چون من گفتم میگه نه سیاهه!!!!
بیخی......ولی ما که دوسش داریم!!!! هر چی باشه آبجیه آبجیمونه دیگه!!!
 التمس دعا!

آآآآآآآآآآی.......اووووووخ.......وااااااااییی....چرا میزنید؟؟؟ چند نفر به یه نفر؟؟!!
بابا سحر تو دیگه چرا؟؟!!! کبود شد اینقدر نزن سارا!!!!

خوب ....خوب.... غلط کردم....خوبه!!!

رو این کلیک نکن خواهشاْ ==>  دختران تقلبی!!!!! 

در مورد هوش مصنوعی.......برات یه مقاله گرفتم "توووووووپ"!!!! دارم آخرین مراحل ترجمشو انجام میدم!!!!!! باز بگین محمد علی بده!!!!!
برات میگذارم!!!
التماس دعا